8. Zijn de getuigen te vertrouwen? (2)

• De auteur is hoogstwaarschijnlijk de apostel Johannes, de broer van Jacobus en zoon van Zebedeus. Het evangelie is waarschijnlijk in de periode 80-90 AD geschreven.[1]

• Hij was getuige van het leven van Jezus en verwees naar zichzelf als “de discipel die Jezus liefhad”. Het is traditioneel aangenomen dat hij zijn evangelie schreef op een oudere leeftijd terwijl hij in Efeze woonde.
• Samen met zijn broers Jacobus en Petrus was hij een onderdeel van Jezus zijn “innige kring”, wat hem een bevoordeelde getuige maakte aan sommige unieke gebeurtenissen (zoals de transfiguratie) en speciale onderwijzingen van Jezus.
• Johannes (en zijn broer Jacobus) worden niet met name in dit evangelie genoemd.
• Johannes de Doper wordt slechts als “Johannes” in dit document aangegeven, wat suggereert dat er geen enkele verwarring mogelijk was met een andere Johannes (Johannes de apostel, m.a.w. de auteur).
• Het boek is hoofdzakelijk bedoeld om (al tot het geloof bekeerde) Christenen te helpen om Jezus zijn lessen en instructies beter te begrijpen en hen te laten opgroeien in hun geloof.
• Al meteen aan het begin van het evangelie wordt Jezus als God uitgeroepen (Johannes 1:1-4). Het Goddelijke karakter van Jezus blijft door het hele boek heen de hoofdzaak.
• Het boek beschrijft slechts zeven (acht) wonderen, die  “tekenen” worden genoemd, die door de schrijver zijn geselecteerd om de Goddelijke natuur van Jezus te laten zien. De schrijver vermeld ook dat Jezus meer tekenen verrichte maar dat deze niet worden beschreven (Johannes 20:30-31).
• De schrijver schijnt aan te nemen dat de lezers op de hoogte zijn van de andere evangeliën en daarom wil hij die informatie niet nog eens herhalen – wat duidelijk naar een latere datum voor het schrijven van dit evangelie wijst dan de synoptische evangeliën.
• Desalniettemin bevat ook dit boek levendige. en in elk detail correcte, omschrijvingen van een ooggetuige over Jeruzalem in de ‘tegenwoordige tijd’ spelling (zeker in Johannes 5:2). Ook wordt het feit genoemd dat het “zesenveertig jaren had geduurd om deze tempel te bouwen” (Johannes 2:20) wat suggereert dat dit document (of op zijn minst een gedeelte hiervan) was geschreven voor 65-70 AD (de verwoesting van Jeruzalem en al deze andere locaties).
• Het oudste papyrus fragment van sommige verzen van Johannes 18 is het Ryland papyrus, wat tot 125-130 AD terug gedateerd is.
• Johannes 7:53-8:1-11 (het verhaal van de overspelige vrouw) was niet in het originele evangelie opgenomen, omdat dit niet in de vroege codices (Codex Sinaiticus) was opgenomen.

De synoptische relatie tussen de evangelien

Lees meer over: (3) Interne criteria voor eerlijke verslagen