☼ Bewijsstuk # 11: De bekering van Jacobus, de broer van Jezus |
Na de
wonderbaarlijke ontvangenis van Jezus hadden Maria en Jozef ook
andere kinderen. De evangeliën verklaren dat Jezus op zijn minst
vier broers en enkele zusters had: “Is
Deze niet de Zoon des timmermans? en is Zijn moeder niet genaamd
Maria, en Zijn broeders Jakobus en Joses, en Simon en Judas”
(Matthëus 13:55, en ook Marcus 6:3)? En de evangeliën
beschrijven ook hoe, terwijl Jezus nog leefde, Zijn broers niet in
Hem geloofden: “Want ook
Zijn broeders geloofden niet in Hem” (Johannes 7:5). De
geschriften proberen dit niet te verbergen. Het gemis aan geloof
door Jacobus en de andere broers wordt bevestigd door het absolute
stilzwijgen over hen in de evangeliën. Geen enkele beschrijving
over Jezus noemt hen in wat voor rol dan ook.
Na de opstandig
echter, in de vroege jaren van het Christendom, werd Jacobus, de
broer van Jezus, een hoofdrolspeler in de beweging. In Galaten
1:19 identificeert Paulus hem expliciet als een van de slechts
twee personen die hij ontmoette gedurende zijn reis in 37AD naar
Jeruzalem: “En zag geen
ander van de apostelen, dan Jakobus, den broeder des Heeren.”
Er bestaat dus geen enkele twijfel over dat Jacobus, de broer van
Jezus[1]
in vier jaar tijd niet alleen tot het Christendom was bekeerd maar
ook een erkende leider in de vroege kerk was geworden.
Verderop geeft
Paulus een belangrijke aanwijzing voor de reden dat Jacobus een
Christen werd. In de vroege geloofsbelijdenis over de opstanding
in 1 Korintiërs 15:3-8, schreef Paulus dat Jezus ook aan Jacobus
was verschenen: “Daarna is Hij gezien van Jakobus” (1 Korintiërs 15:7). Men kan
redetwisten over wie deze Jacobus is (het gebrek aan achternamen
in de Bijbelse tijd kan behoorlijk verwarrend zijn).
Het zinsverband maakt het echter duidelijk dat dit niet
Jacobus de zoon van Zebedeus (de broer van Johannes) of de andere
apostel Jacobus, de zoon van Alfeus (omdat ze al eerder als
onderdeel van de groep apostelen werden genoemd). Daarom moet dit
Jacobus de broer van de Heer zijn.
Vervolgens wordt
deze Jacobus na de opstanding in Handelingen 12:17 en 15:13 als
een leider van de kerk in Jeruzalem erkend. Hij schreef ook het
boek uit het Nieuwe Testament wat zijn naam draagt.
Een belangrijke,
niet-bijbelse bevestiging wordt aan ons door Josephus gegeven: “Ananias…liet
de Sanhedrin van rechters samenkomen, en bracht voor hen de broer
van Jezus, die ook wel Christus werd genoemd, wiens naam Jacobus
was, en enkele anderen,…,hij bracht ze naar voren om te worden
gestenigd.”[2] Deze
passage bevestigd niet alleen dat Jacobus de broer van Jezus was,
maar het verklaart ook dat hij voor zijn geloof (rond 62 AD) door
steniging werd vermoord.
Alles bij elkaar
genomen kunnen we tot de welgegronde conclusie komen dat Jacobus,
de broer van Jezus – net zoals Paulus – op opmerkelijke wijze
bekeerde van een ongelovige gedurende het leven van Jezus tot een
leider in de vroege jaren van de Christelijke beweging en dat hij
uiteindelijk voor zijn geloof werd gestenigd. Alhoewel de
persoonlijke verschijning van de herrezen Jezus aan Zijn broer
Jacobus slechts eenmaal in het Nieuwe Testament wordt genoemd,
staat deze ontmoeting vermeld in een krachtige vroege
geloofsbelijdenis over de opstanding die slechts een paar jaar na
de opstanding kan worden gedateerd. En men kan zich nu afvragen
wat er, afgezien van de verschijning van een opgestane Christus,
met Jacobus gebeurd zou kunnen zijn om hem tot een gelovige te
bekeren? Jacobus kende Jezus toen Hij nog levend was en heeft
zeker kennis gehad over Zijn onderwijzingen en wonderen. Niets van
dit alles echter, overtuigde hem, dus wat zouden de apostelen
hebben kunnen toevoegen om deze man te overtuigen? Logischerwijs
kon alleen een persoonlijke ontmoeting met Jezus, zoals dit door
Paulus wordt genoemd, zijn 180-graden ommekeer in geloof en acties
verklaren.
Het
ossuarium van Jacobus
In oktober 2002 werd een antiek ossuarium ontdekt met het opmerkelijke opschrift: “Jacobus, zoon van Jozef, broer van Jezus.” Een ossuarium of een beender-urn werd in de eerste eeuw gewoonlijk gebruikt om de botten van de overledenen (nadat het lichaam was vergaan) een definitieve rustplaats, gewoonlijk in een familiegraf, te geven. Ossuariums droegen soms een opschrift, veelal met de naam van de overledene en zijn vader. Het in 2002 gevonden ossuarium van Jacobus is ongewoon omdat het ook de naam van de broer, Jezus, noemt wat suggereert dat deze broer Jezus een belangrijk individu geweest moest zijn.
Ossuarium
van Jacobus?
Het ossuarium is sinds haar ontdekking blootgesteld aan intensief kritische
analyse, onderzoek en discussie. Er is een algemene
overeenstemming dat de urn zelf een authentiek eerste eeuws
ossuarium is. De conclusies over het opschrift zijn gemengd. Het
Royal Ontario Museum in Toronto, waar het opschrift is ontdekt,
achtte het authentiek; leden van de Geological Survey of Israël
ondersteunde deze conclusie. Later verklaarde echter een comité
van bijbelgeleerden en geologen (die door Israël Antiquities
Authority waren aangesteld) met een overgrote meerderheid dat
het opschrift een vervalsing was, maar op zijn minst twee van de
leden van het comité verklaarden dat de naam “Jezus” op de urn authentiek was.[3]
Lees meer over:(11) Bewijsstuk #12: Niet genoeg geloof voor andere verklaringen
[1]
Soms (met name in Rooms Katholieke kringen) wordt Jacobus, de
broer van Jezus, ook wel Jacobus de Rechtvaardige genoemd.
[2]
The Antiquities of the Jews, 20.200. Het
stenigen van Jacobus staat niet verneld in het Nieuwe Testament.
[3] Steven Feldman in Archaeology Odyssey 06:05 (September/October 2003). Zie ook Jerome Murphy-O’Connor in BR 19:03. Biblical Archaeology Society (June 2003) en Edward J. Keall in BAR 29:04 (July/August 2003).